Մանկությունից պատանեկություն

Կրթահամալիրը միշտ հյուրընկալել է տարբեր անվանի մարդկանց, ինչը սովորողներին թույլ է տվել ավելի լավ ճանաչել նրանց: Այս անգամ դեկտեմբերի 19-ին «Գեղարվեստը կրթահամալիրում» նախագծի շրջանակներում կրթահամալիրի հյուրն էր Ռոբերտ Ամիրխանյանը: Դա սովորական համերգային ծրագիր չէր, այլ մանկությունից երիտասարդության հիշողությունների հեքիաթային հաճույք պատճառող համերգ: Հիշում եմ, իմ ուսման ժամանակ ինչպես էինք երգում այդ երգերը ու, որ տեսնում էի ծնողներս էլ գիտեն դրանք, զարմանում էի: Հիմա ներկա սերնդի երեխաները չեն էլ պատկերացնում, որ շատ վաղուցվա երգեր են երգում:

Այն, թե ինչպիսի հաճույքով էր նվագակցում մաեստրոն, կհասկանան միայն համերգի ներկաները: Կարծես, նա էր սովորեցրել բոլորին ու հիմա էլ ոչ թե սպասված համերգն էր, այլ հանդեսը: Միայն լսելով, թե ինչպես են սովորողները միաձայն երգում, արդեն հուզիչ, անբացատրելի զգացումներ է արթնացնում:

Վերջում մաեստորն փոքրիկ դասախոսա-խորհրդատվական խոսքեր ուղղեց բոլորին. «…ուսուցիչը չպետք է սովորեցնի, այլ նաև սովորի սովորողներից…»: Այս խոսքերը շատ տպավորեցին ինձ, ինչը թույլ տվեց հասկանալ, թե որքան խոնարհ ու բարի է նա:

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s