Ի՞նչ անել, եթե երեխան ինքնուրույն չէ


Հարկավոր է սկզբում ցույց տալ, հետո միասին անել, որից հետո վերահսկել և վերջում՝ պարզապես վստահել։ Հետևե՛ք այս քայլերի հաջորդականությանը։

  • Հանուն երեխայի երջանկության, գտե՛ք ձեր երջանկության բանաձևը։ Մի՛ մոռացեք հոգ տանել ինքներդ ձեր մասին։
  • Երեխաները ինքնուրույն չեն, եթե դա <<ձեռնատու>> է մեծին։
  • Երեխան պետք է իմանա, որ ծնողը հպարտանում է իրենով, դա հզոր շարժիչ ուժ է երեխայի համար։
  • Դաստիարակությունը մշտական գործընթաց է, ոչ թե առիթից առիթ իրականացվող գործողությունների շղթա։
  • Եթե անընդհատ չտաք երեխային կոնկրետ հրահանգներ և պատրաստի լուծումներ, դա կօգնի երեխային ավելի ինքնուրույն դառնալ։
  • Օգնե՛ք երեխային, որ կապ տեսնի իր կատարած գործողությունների և արդյուքնների միջև։
  • Եթե երեխան չի խնդրում, որ օգնեք, մի՛ օգնեք։
  • Օգնեք երեխային մեկ քայլ առաջ մտածել հետևյալ հարցերի միջոցով՝
    1. Ի՞նչ ես ցանկանում Ինչի՞ համար է դա քեզ հարկավոր
    2. Պատկերացրու , որ արդեն ստ ա ցել ես այն , ինչ ցանկանում էիր, ի՞նչ կանես դրանով։
    3. Դու հաստա՞տ դա ցանկանում ես
    4. Ի՞նչ ես կարծում , ինչու՞ մինչև հիմա դա չես ունեցել
    5. Ինչը՞ կարող է փոխել իրավիճակը
    6. Ի՞նչ կանես , ուրիշ ի՞նչ կարող ես անել

Աղբյուրը՝ Ա. Խուդոյան, Երեխաների հետ հոգեբանական աշխատանքի ուղեցույց

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s